Ин аст он чизе ки негрҳо барои ҷалол карданд ва ин малламуйи шаҳвонро бо тамоми издиҳом сахт мезананд. Мисли он ки чӣ гуна негр сарашро дағалона гирифт ва танҳо дастгоҳи азими худро ба даҳони вай тела дод! Ва баъд дар кисааш ва боз дар даҳонаш... Бисёр духтарон чунин дағалро орзу мекунанд.
Чӣ қасри зебо! Мо бисёр хонумҳо дорем, ки мехоҳанд аз соҳиби чунин иморат ба воситаи дикташ мағзи сарро берун кунанд. Аммо ман шубҳа дорам, ки соҳибхона ба як хонум хандаовар медиҳад ё мақъадашро лесид! Эҳтимоли бештар ба вай дар атрофи сахт мисли як фоҳиша арзон худаш.